Din İşleri Yüksek Kurulu

Kurbanın eti, -kısmen veya tamamen- sahibi ve ev halkı tarafından tüketilebileceği gibi ister zengin, ister yoksul olsun başka kimselere de hediye ve sadaka olarak verilebilir. ^{(Ebû Dâvûd, Edâhî, 10 [2812])}

Ancak kurbanın et, sakatat, deri, yün ve süt gibi unsurlarının kurban sahibi tarafından satılması caiz değildir. ^{(İbn Nüceym, el-Bahr, 8/203)} Zira Hz. Ali’nin şöyle dediği rivâyet edilmiştir: “Resûlullah ^(s.a.s.), develer kesilirken başında durmamı, derilerini ve sırtlarındaki çullarını yoksullara paylaştırmamı emretti ve onlardan herhangi bir şeyi kasap ücreti olarak vermeyi bana yasakladı ve ‘kasap ücretini biz kendimiz veririz’ buyurdu.” ^{(Müslim, Hac, 348-349 [1317]; bk. Buhârî, Hac, 120-121 [1716-1717])} Ayrıca Hz. Peygamber ^(s.a.s.), “Kim kurbanın derisini satarsa, kurban kesmemiş gibidir.” ^{(Beyhakî, es-Sünenü’l-kübrâ, 9/496 [19233])} buyurmuştur. Bu sebeple kurbanın derisi ya da etinin satılması hâlinde alınan bedelin sadaka olarak verilmesi gerekir. ^{(Merğînânî, el-Hidâye, 4/360)}